«Παίρνουμε παραχωρήσεις όχι με διάλογο, αλλά με πυραύλους» διαμηνύουν οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) - Το Ιράν κατέρριψε αμερικανικό drone, συνεχείς εκτοξεύσεις πυραύλων - Ο Trump χρειάζεται χρόνο μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές 3/11, μετά επιδιώκει να επανέλθει στον πόλεμο
(upd 6) Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο, όπου συνεχίζουν να διεξάγονται εχθροπραξίες διαρκώς αυξανόμενης έντασης παράλληλα με μηνύματα ισχύος που στέλνει η ιρανική πλευρά.
Είναι εμφανές πως η Τεχεράνη έχει κατανοήσει πλήρως τη γλώσσα που χρησιμοποιούν και αντιλαμβάνονται οι ΗΠΑ: τη γλώσσα της ισχύος.
Σε αυτό το πλαίσιο, η παρέμβαση του προέδρου του ιρανικού Κοινοβουλίου και ιστορικού στελέχους των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) Mohammad Bagher Ghalibaf αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα.
Το μήνυμά του ήταν σαφές και σκληρό: «Παίρνουμε παραχωρήσεις όχι με διάλογο, αλλά με πυραύλους· μόνο έτσι μας καταλαβαίνουν στις διαπραγματεύσεις».
Η φράση αυτή δεν αποτελεί απλώς ρητορική έξαρση.
Συμπυκνώνει τη βαθιά δυσπιστία του Ιράν απέναντι στις δυτικές εγγυήσεις, ιδιαίτερα μετά από χρόνια συμφωνιών που ακυρώθηκαν, υποσχέσεων που δεν τηρήθηκαν και κυρώσεων που χρησιμοποιήθηκαν ως εργαλείο στραγγαλισμού.
Η θέση του Ghalibaf ότι «δεν εμπιστευόμαστε εγγυήσεις και λόγια» αντανακλά μια ιστορική εμπειρία.
Για την Τεχεράνη, η διπλωματία χωρίς ισχύ είναι κενό γράμμα. Οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν προηγούμενες δεσμεύσεις, επέβαλαν κυρώσεις, υποστήριξαν το Ισραήλ σε επιθετικές ενέργειες και επιχείρησαν να μετατρέψουν κάθε διαπραγμάτευση σε μηχανισμό υποταγής του Ιράν.
Το Ιράν κατέρριψε drone MQ 9 των ΗΠΑ
Την ίδια στιγμή τα γεγονότα των τελευταίων ωρών στον νότο του Ιράν και στην ευρύτερη περιοχή του Περσικού Κόλπου δείχνουν ότι η ένταση έχει περάσει σε επικίνδυνο επίπεδο.
Ιρανικές πηγές ανέφεραν εκτοξεύσεις πυραύλων από νότιες περιοχές της χώρας προς συγκεκριμένους στόχους, ενώ παράλληλα υπήρξαν αναφορές για ενεργοποίηση της αντιαεροπορικής άμυνας σε περιοχές όπως το Minab και το Jam, στην επαρχία Bushehr.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, εκρήξεις ακούστηκαν στην περιοχή του Jam, με το IRIB να μεταδίδει ότι αυτές σχετίζονταν με αντιμετώπιση εχθρικού αεροσκάφους.
Ο Masoud Tangestani, κυβερνήτης της πόλης Jam, δήλωσε ότι «αυτό που συνέβη απόψε σχετιζόταν με την καταστροφή εχθρικού αεροσκάφους» και ότι η πόλη έχει επιστρέψει σε κανονική κατάσταση.
Στρατιωτική πηγή, σύμφωνα με το Tasnim, έκανε λόγο για κατάρριψη αμερικανικού drone MQ 9 γύρω από το Bushehr με εκτόξευση πυραύλου.
Από την άλλη πλευρά, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ, η Centcom, υποστήριξε ότι κανένα αμερικανικό αεροσκάφος κοντά στο Bushehr δεν καταρρίφθηκε.
Η διάψευση αυτή, ωστόσο, δεν αρκεί για να αναιρέσει το γεγονός ότι η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή λειτουργεί πλέον σε περιβάλλον αυξημένου κινδύνου.
Η Ουάσιγκτον μπορεί να αρνείται συγκεκριμένα περιστατικά, αλλά δεν μπορεί να αρνηθεί τη γενική εικόνα: οι αμερικανικές δυνάμεις στον Περσικό Κόλπο δεν κινούνται πλέον ανεμπόδιστα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί και η αναφορά του Flight Radar, σύμφωνα με την οποία την ώρα που ιρανικά μέσα ενημέρωσης μετέδιδαν πληροφορίες για εκτοξεύσεις πυραύλων από τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης, ένα αεροσκάφος ναυτικής περιπολίας P-8 Poseidon του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και ένα ιπτάμενο τάνκερ KC-46A της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ βρίσκονταν ενεργά πάνω από τον Περσικό Κόλπο.
Η χρονική σύμπτωση δείχνει πόσο εύθραυστη είναι πλέον η στρατιωτική ισορροπία.
Η τεχνολογική αδυναμία των ΗΠΑ
Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι το επείγον μήνυμα της Centcom προς τις δυνάμεις του στον Περσικό Κόλπο, με το οποίο φέρεται να προειδοποιεί για τη χρήση του Chrome browser και των διαφημιστικών αναγνωριστικών.
Η προειδοποίηση αυτή δείχνει μια αθέατη αλλά κρίσιμη πτυχή του σύγχρονου πολέμου: τα εμπορικά δεδομένα GPS και οι ψηφιακές πλατφόρμες μπορούν να μετατραπούν σε εργαλεία εντοπισμού στρατιωτικών δυνάμεων.
Το γεγονός ότι αμερικανικές στρατιωτικές μονάδες μπορεί να εντοπίζονται μέσω εμπορικών δεδομένων, τα οποία παράγονται από καθημερινές τεχνολογικές εφαρμογές, αποτελεί τεράστια αδυναμία για μια υπερδύναμη που προβάλλει την τεχνολογική της υπεροχή.
Η ειρωνεία είναι εμφανής: οι ίδιες οι αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες, χωρίς απαραίτητα να το επιδιώκουν, δημιουργούν ρωγμές στο στρατιωτικό απόρρητο των ΗΠΑ.
Αυτό δείχνει ότι ο πόλεμος δεν διεξάγεται πλέον μόνο με πυραύλους, drones και μαχητικά αεροσκάφη.
Διεξάγεται και με δεδομένα, σήματα, εμπορικές εφαρμογές, διαφημιστικά IDs και ψηφιακά ίχνη.
Σε αυτό το νέο πεδίο, η αμερικανική στρατιωτική μηχανή εμφανίζεται λιγότερο άτρωτη απ’ όσο ισχυρίζεται.
Η σκιά των Στενών του Hormuz
Οι αναφορές για πυρά του ιρανικού ναυτικού εναντίον τεσσάρων σκαφών κοντά στα Στενά του Hormuz, τα οποία φέρονται να επιχείρησαν να περάσουν χωρίς συντονισμό, εντάσσονται στην ίδια στρατηγική εικόνα.
Το Ιράν στέλνει μήνυμα ότι τα Στενά του Hormuz δεν είναι ουδέτερος διάδρομος που μπορούν να χρησιμοποιούν οι αντίπαλοί του κατά βούληση, ενώ ταυτόχρονα απειλούν την εθνική του ασφάλεια.
Το Middle East Spectator μετέδωσε πληροφορίες ότι το Ιράν ενδέχεται να εκτόξευσε έναν ή περισσότερους αντιπλοϊκούς πυραύλους εναντίον αμερικανικών πολεμικών πλοίων στην περιοχή.
Η πληροφορία δεν έχει επιβεβαιωθεί, όμως ακόμη και η κυκλοφορία της δείχνει το κλίμα έντασης που επικρατεί.
Οι ήχοι εκρήξεων και ανταλλαγής πυρών στη θάλασσα επιβεβαιώνουν ότι η περιοχή βρίσκεται ένα βήμα πριν από ευρύτερη στρατιωτική ανάφλεξη.
Τα Στενά του Hormuz είναι ένα από τα πιο κρίσιμα γεωστρατηγικά σημεία του πλανήτη.
Από εκεί περνά τεράστιο μέρος της παγκόσμιας ενεργειακής ροής.
Η Τεχεράνη γνωρίζει ότι δεν χρειάζεται να επιδιώξει γενικευμένο πόλεμο για να επιβάλει κόστος στους αντιπάλους της.
Αρκεί να καταστήσει σαφές ότι κάθε επιθετική ενέργεια των ΗΠΑ και του Ισραήλ μπορεί να έχει συνέπειες όχι μόνο στρατιωτικές, αλλά και οικονομικές, ενεργειακές και παγκόσμιες.
Το μήνυμα της ιρανικής αντιαεροπορικής άμυνας
Ιδιαίτερο βάρος έχουν οι ανεπίσημες αναφορές περί κατάρριψης αμερικανικού MQ-9 drone κοντά στα Στενά του Hormuz, πιθανώς κοντά στο νησί Qeshm, με τη χρήση νέου αντιαεροπορικού συστήματος που φέρεται να ονομάζεται Arash Kamangir.
Αν οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιωθούν, θα πρόκειται για σημαντική εξέλιξη, καθώς το MQ-9 αποτελεί ένα από τα πιο προηγμένα αμερικανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Οι ίδιες αναφορές υποστηρίζουν ότι το σύστημα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε επιχειρησιακές συνθήκες και ότι διαθέτει δυνατότητα εντοπισμού στόχων χαμηλής παρατηρησιμότητας.
Αν και δεν έχουν δημοσιοποιηθεί ανεξάρτητα τεχνικά στοιχεία, η πολιτική και στρατιωτική σημασία της πληροφορίας είναι σαφής: το Ιράν θέλει να δείξει ότι διαθέτει εγχώριες δυνατότητες αποτροπής που μπορούν να περιορίσουν την αεροπορική και τεχνολογική υπεροχή των ΗΠΑ.
Η διαρκής ενεργοποίηση των αμυντικών συστημάτων σε Minab, Jam, Bushehr και Hormozgan δείχνει ότι το Ιράν βρίσκεται σε πλήρη επιχειρησιακή εγρήγορση.
Οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις δεν λειτουργούν απλώς αντιδραστικά.
Δείχνουν ότι έχουν χαρτογραφήσει απειλές, έχουν καθορίσει κανόνες εμπλοκής και είναι έτοιμες να απαντήσουν σε παραβιάσεις.
Το Ιράν απαντά μετά τις επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, νωρίτερα είχε προηγηθεί επιθετική ενέργεια των ΗΠΑ και του Ισραήλ, με στόχο ιρανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Μετά από αυτή την επίθεση, οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις φέρονται να στόχευσαν ανατολική περιοχή του Bandar Abbas, η οποία αναφέρεται ως βάση προέλευσης της επιθετικής ενέργειας.
Εδώ βρίσκεται η ουσία της σύγκρουσης.
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εμφανίζουν συνήθως τις δικές τους επιθέσεις ως «προληπτικές», «αμυντικές» ή «περιορισμένες», ενώ κάθε ιρανική απάντηση παρουσιάζεται ως κλιμάκωση.
Πρόκειται για την κλασική αντιστροφή της πραγματικότητας: ο επιτιθέμενος ζητά από το θύμα να μην αντιδράσει.
Το Ιράν, όμως, δεν φαίνεται πλέον διατεθειμένο να αποδεχθεί αυτό το πλαίσιο.
Η Τεχεράνη επιδιώκει να επιβάλει την αρχή της αμοιβαιότητας: κάθε πλήγμα θα απαντάται, κάθε παραβίαση θα έχει κόστος, κάθε στρατιωτική πίεση θα δημιουργεί αντίμετρα.
Το Ιράν ξεκαθαρίζει: Δεν θα μεταφέρουμε σε καμία χώρα το εμπλουτισμένο ουράνιο
Ο επικεφαλής της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας του ιρανικού κοινοβουλίου, Ebrahim Azizi, ξεκαθάρισε ότι η Τεχεράνη «δεν έχει καμία πρόθεση να μεταφέρει το εμπλουτισμένο ουράνιό της σε τρίτες χώρες».
Η δήλωση αγγίζει ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα των συνομιλιών.
Σύμφωνα με πληροφορίες από διπλωματικές πηγές και διεθνή μέσα, η τύχη των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου αποτελεί βασική απαίτηση της Ουάσιγκτον στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Ιρανικές πηγές επιμένουν ότι δεν έχει υπάρξει καμία συμφωνία για απομάκρυνση ή παράδοση των αποθεμάτων στο εξωτερικό, υποστηρίζοντας πως το ζήτημα θα συζητηθεί μόνο στο πλαίσιο μιας τελικής και συνολικής συμφωνίας.
IRGC: 24 εμπορικά πλοία διέσχισαν τα Στενά του Hormuz υπό την προστασία του Ιράν
Το Πολεμικό Ναυτικό των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC Navy) ανακοίνωσε στις 29/5/2026 ότι κατά τη διάρκεια της νύχτας 24 πλοία, μεταξύ των οποίων πετρελαιοφόρα, μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και άλλα εμπορικά σκάφη, διέσχισαν με ασφάλεια τα Στενά του Hormuz.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η διέλευση πραγματοποιήθηκε κατόπιν αδειοδότησης και υπό τον συντονισμό και την προστασία των IRGC που διατηρούν αυξημένη παρουσία στην περιοχή.
Η ιρανική πλευρά τόνισε ότι ο έλεγχος των Στενών του Hormuz πραγματοποιείται με «έξυπνο και αποφασιστικό τρόπο», υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια θα αντιμετωπιστεί με «συντριπτικά πλήγματα».
J.D.Vance (Αντιπρόεδρος ΗΠΑ): Παραμένει σε ισχύ η εκεχειρία με το Ιράν, παρά τις εντάσεις
Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος J.D. Vance δήλωσε ότι η εκεχειρία με το Ιράν παραμένει σε μεγάλο βαθμό σε ισχύ, παρά τις επιμέρους εντάσεις που καταγράφονται στο πεδίο.
Όπως ανέφερε, αν συγκριθεί η σημερινή κατάσταση με εκείνη πριν από πέντε ή έξι εβδομάδες, είναι «αρκετά εμφανές» ότι η εκεχειρία τηρείται σε σημαντικό βαθμό.
Ο Vance παραδέχθηκε ότι σε τέτοιες περιόδους μπορεί να σημειώνονται μικρές και διάσπαρτες εντάσεις, τονίζοντας πως οι εκεχειρίες είναι συχνά περίπλοκες και χαοτικές.
Η διπλωματία των πυραύλων και η κατάρρευση της αμερικανικής αλαζονείας – Ο Trump χρειάζεται χρόνο μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές 3/11
Η φράση του Mohammad Bagher Ghalibaf ότι «η νίκη ανήκει σε αυτόν που προετοιμάζεται καλύτερα για τον πόλεμο της επόμενης ημέρας» αποτυπώνει τη στρατηγική λογική της Τεχεράνης.
Το Ιράν δεν περιορίζεται στην άμεση σύγκρουση.
Προετοιμάζεται για το πολιτικό, διπλωματικό και στρατιωτικό περιβάλλον που θα προκύψει μετά την κρίση.
Αν υπάρξει προσωρινή συμφωνία 30 ή 60 ημερών, όπως συζητείται, ορισμένοι μπορεί να θεωρήσουν ότι αυτή θα ευνοεί το Ιράν.
Όμως μια πιο ψύχραιμη ανάγνωση δείχνει ότι μια τέτοια συμφωνία θα μπορούσε να ωφελήσει περισσότερο τις ΗΠΑ, και ειδικά τον Donald Trump.
Ο Αμερικανός πρόεδρος χρειάζεται χρόνο.
Χρειάζεται αποκλιμάκωση.
Χρειάζεται να σταθεροποιήσει το εσωτερικό πολιτικό μέτωπο.
Η συνέχιση του πολέμου με το Ιράν έχει αρχίσει να δημιουργεί σοβαρές ρωγμές στο εσωτερικό του κινήματος MAGA.
Ο Thomas Massie, Ρεπουμπλικανός βουλευτής και πρώην σύμμαχος του Donald Trump, έχει αποστασιοποιηθεί από τον Λευκό Οίκο, εκφράζοντας ανοιχτά την αντίθεσή του στην πολεμική πολιτική, ιδιαίτερα απέναντι στο Ιράν. Δεν είναι μόνος.
Πρόσωπα όπως ο Tucker Carlson, ο Joe Kent και η Marjorie Taylor Greene έχουν επίσης εκφράσει έντονη δυσφορία απέναντι στη γραμμή στρατιωτικής εμπλοκής.
Αυτό είναι πολιτικά εκρηκτικό για τον Donald Trump.
Η βάση του MAGA δεν δημιουργήθηκε για να υποστηρίζει ατελείωτους πολέμους στη Μέση Ανατολή.
Αντίθετα, μεγάλο μέρος της οικοδομήθηκε πάνω στην υπόσχεση απομάκρυνσης των ΗΠΑ από τέτοιες συγκρούσεις.
Ένας πόλεμος με το Ιράν μπορεί να αποδειχθεί.
Thomas Massie
Το εκλογικό άγχος του Donald Trump
Η προοπτική των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ καθιστά την κατάσταση ακόμη πιο σύνθετη.
Για τον Donald Trump, μια ήττα θα μπορούσε να σημαίνει απώλεια της εύθραυστης πλειοψηφίας των Ρεπουμπλικάνων στο Κογκρέσο και στη Γερουσία.
Αυτό θα περιόριζε δραματικά την ικανότητά του να κινείται μονομερώς, ιδιαίτερα σε ζητήματα πολέμου και εξωτερικής πολιτικής.
Υπό αυτό το πρίσμα, μια ταχεία προσωρινή συμφωνία με το Ιράν θα μπορούσε να εξυπηρετεί τις ανάγκες της Ουάσιγκτον.
Ο Donald Trump θα μπορούσε να εμφανίσει την αποκλιμάκωση ως επιτυχία, να καθησυχάσει την αντιπολεμική πτέρυγα της βάσης του και να αποφύγει την περαιτέρω διάσπαση των Ρεπουμπλικάνων.
Με άλλα λόγια, μια προσωρινή συμφωνία δεν θα ήταν απαραίτητα ένδειξη αμερικανικής γενναιοδωρίας ή διπλωματικής σοφίας.
Θα ήταν ένδειξη ανάγκης.
Αν ο Donald Trump καταφέρει να κερδίσει χρόνο, μπορεί στη συνέχεια να επανέλθει με νέα πίεση κατά του Ιράν, εφόσον το εσωτερικό πολιτικό κόστος μειωθεί.
Αν όμως οι Δημοκρατικοί κερδίσουν τις ενδιάμεσες εκλογές, τότε είναι πιθανό να επανέλθει το ζήτημα των προεδρικών πολεμικών εξουσιών.
Σε αυτή την περίπτωση, κάθε νέα στρατιωτική ενέργεια κατά του Ιράν θα μπορούσε να απαιτεί έγκριση από ένα εχθρικό προς τον Trump Κογκρέσο.
Αυτό εξηγεί γιατί η Ουάσιγκτον μπορεί να επιδιώκει τώρα μια προσωρινή ανάπαυλα.
Όχι επειδή εγκατέλειψε τους στόχους της.
Αλλά επειδή η πίεση του Ιράν, σε συνδυασμό με το εσωτερικό πολιτικό κόστος στις ΗΠΑ, καθιστά τη συνέχιση της σύγκρουσης επικίνδυνη για τον ίδιο τον Donald Trump.
Το Ισραήλ ως επιταχυντής της κρίσης
Το Ισραήλ, από την πλευρά του, συνεχίζει να λειτουργεί ως ο βασικός επιταχυντής της σύγκρουσης.
Η στρατηγική του βασίζεται στην προσπάθεια να σύρει τις ΗΠΑ σε πλήρη αντιπαράθεση με το Ιράν, γνωρίζοντας ότι μόνο του δεν μπορεί να διαχειριστεί το εύρος μιας τέτοιας σύγκρουσης.
Για το Ισραήλ, κάθε αποκλιμάκωση είναι ήττα, διότι μειώνει τη δυνατότητά του να διατηρεί την περιοχή σε κατάσταση μόνιμης πολεμικής έντασης.
Ωστόσο, η σημερινή πραγματικότητα είναι διαφορετική από το παρελθόν.
Το Ιράν έχει αναπτύξει δίκτυο πυραυλικών, ναυτικών, αντιαεροπορικών και ασύμμετρων δυνατοτήτων που καθιστούν το κόστος μιας ευρείας σύγκρουσης εξαιρετικά υψηλό.
Το Ισραήλ μπορεί να επιδιώκει πλήγματα, αλλά δεν μπορεί να ελέγξει την αλυσιδωτή αντίδραση που θα προκαλέσει μια γενικευμένη ανάφλεξη.
Η Ουάσιγκτον το γνωρίζει αυτό.
Γι’ αυτό και, παρά τη ρητορική ισχύος, στέλνει προειδοποιήσεις στις δυνάμεις της, αρνείται περιστατικά, επιχειρεί να ελέγξει την πληροφόρηση και αναζητά ενδιάμεσες λύσεις.
Η αμερικανική υπερδύναμη δεν εμφανίζεται άνετη.
Εμφανίζεται νευρική.
Η νέα ισορροπία
Η κρίση στον Περσικό Κόλπο δείχνει ότι η εποχή της μονομερούς αμερικανικής επιβολής έχει υποχωρήσει.
Το Ιράν δεν είναι Ιράκ του 2003, ούτε Συρία σε κατάσταση πλήρους αποδιάρθρωσης.
Είναι κράτος με στρατηγικό βάθος, βιομηχανικές δυνατότητες, πυραυλικό οπλοστάσιο, περιφερειακές συμμαχίες και υψηλή αντοχή στις πιέσεις.
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ μπορούν ακόμη να προκαλέσουν τεράστιες ζημιές.
Δεν μπορούν όμως να εγγυηθούν ότι δεν θα πληρώσουν αντίστοιχο κόστος.
Αυτή είναι η ουσία της αποτροπής.
Και αυτή είναι η πραγματική νίκη του Ιράν: όχι ότι επιδιώκει πόλεμο, αλλά ότι έχει καταστήσει τον πόλεμο πολύ ακριβό για τους αντιπάλους του.
Η Τεχεράνη δείχνει πως η διπλωματία χωρίς ισχύ είναι παγίδα, ενώ η ισχύς χωρίς στρατηγική είναι τυχοδιωκτισμός.
Το Ιράν επιχειρεί να συνδυάσει και τα δύο: στρατιωτική αποτροπή και διαπραγματευτική ψυχραιμία.
Αν υπάρξει συμφωνία, θα είναι επειδή οι αντίπαλοί του αναγκάστηκαν να υπολογίσουν το κόστος.
Αν υπάρξει νέα σύγκρουση, θα είναι επειδή οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επέλεξαν ξανά την αλαζονεία αντί της πραγματικότητας.
Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα έχει σταλεί.
Το Ιράν δεν θα δεχθεί να διαπραγματεύεται υπό απειλή, δεν θα εμπιστευθεί ξανά κενές εγγυήσεις και δεν θα παραμείνει σιωπηλό απέναντι σε επιθέσεις.
Η επόμενη ημέρα στον Περσικό Κόλπο δεν θα καθοριστεί μόνο από τα αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ ή τις επιθυμίες του Ισραήλ.
Θα καθοριστεί και από την ικανότητα του Ιράν να επιβάλλει κόστος, να αντέχει πίεση και να μετατρέπει την άμυνα σε στρατηγικό πλεονέκτημα.
Και αυτό ακριβώς είναι που τρομάζει την Ουάσιγκτον και το Tel Aviv.
www.bankingnews.gr
Είναι εμφανές πως η Τεχεράνη έχει κατανοήσει πλήρως τη γλώσσα που χρησιμοποιούν και αντιλαμβάνονται οι ΗΠΑ: τη γλώσσα της ισχύος.
Σε αυτό το πλαίσιο, η παρέμβαση του προέδρου του ιρανικού Κοινοβουλίου και ιστορικού στελέχους των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) Mohammad Bagher Ghalibaf αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα.
Το μήνυμά του ήταν σαφές και σκληρό: «Παίρνουμε παραχωρήσεις όχι με διάλογο, αλλά με πυραύλους· μόνο έτσι μας καταλαβαίνουν στις διαπραγματεύσεις».
Η φράση αυτή δεν αποτελεί απλώς ρητορική έξαρση.
Συμπυκνώνει τη βαθιά δυσπιστία του Ιράν απέναντι στις δυτικές εγγυήσεις, ιδιαίτερα μετά από χρόνια συμφωνιών που ακυρώθηκαν, υποσχέσεων που δεν τηρήθηκαν και κυρώσεων που χρησιμοποιήθηκαν ως εργαλείο στραγγαλισμού.
Η θέση του Ghalibaf ότι «δεν εμπιστευόμαστε εγγυήσεις και λόγια» αντανακλά μια ιστορική εμπειρία.
Για την Τεχεράνη, η διπλωματία χωρίς ισχύ είναι κενό γράμμα. Οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν προηγούμενες δεσμεύσεις, επέβαλαν κυρώσεις, υποστήριξαν το Ισραήλ σε επιθετικές ενέργειες και επιχείρησαν να μετατρέψουν κάθε διαπραγμάτευση σε μηχανισμό υποταγής του Ιράν.
Το Ιράν κατέρριψε drone MQ 9 των ΗΠΑ
Την ίδια στιγμή τα γεγονότα των τελευταίων ωρών στον νότο του Ιράν και στην ευρύτερη περιοχή του Περσικού Κόλπου δείχνουν ότι η ένταση έχει περάσει σε επικίνδυνο επίπεδο.
Ιρανικές πηγές ανέφεραν εκτοξεύσεις πυραύλων από νότιες περιοχές της χώρας προς συγκεκριμένους στόχους, ενώ παράλληλα υπήρξαν αναφορές για ενεργοποίηση της αντιαεροπορικής άμυνας σε περιοχές όπως το Minab και το Jam, στην επαρχία Bushehr.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, εκρήξεις ακούστηκαν στην περιοχή του Jam, με το IRIB να μεταδίδει ότι αυτές σχετίζονταν με αντιμετώπιση εχθρικού αεροσκάφους.
Ο Masoud Tangestani, κυβερνήτης της πόλης Jam, δήλωσε ότι «αυτό που συνέβη απόψε σχετιζόταν με την καταστροφή εχθρικού αεροσκάφους» και ότι η πόλη έχει επιστρέψει σε κανονική κατάσταση.
Στρατιωτική πηγή, σύμφωνα με το Tasnim, έκανε λόγο για κατάρριψη αμερικανικού drone MQ 9 γύρω από το Bushehr με εκτόξευση πυραύλου.
Από την άλλη πλευρά, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ, η Centcom, υποστήριξε ότι κανένα αμερικανικό αεροσκάφος κοντά στο Bushehr δεν καταρρίφθηκε.
Η διάψευση αυτή, ωστόσο, δεν αρκεί για να αναιρέσει το γεγονός ότι η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή λειτουργεί πλέον σε περιβάλλον αυξημένου κινδύνου.
Η Ουάσιγκτον μπορεί να αρνείται συγκεκριμένα περιστατικά, αλλά δεν μπορεί να αρνηθεί τη γενική εικόνα: οι αμερικανικές δυνάμεις στον Περσικό Κόλπο δεν κινούνται πλέον ανεμπόδιστα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί και η αναφορά του Flight Radar, σύμφωνα με την οποία την ώρα που ιρανικά μέσα ενημέρωσης μετέδιδαν πληροφορίες για εκτοξεύσεις πυραύλων από τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης, ένα αεροσκάφος ναυτικής περιπολίας P-8 Poseidon του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και ένα ιπτάμενο τάνκερ KC-46A της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ βρίσκονταν ενεργά πάνω από τον Περσικό Κόλπο.
Η χρονική σύμπτωση δείχνει πόσο εύθραυστη είναι πλέον η στρατιωτική ισορροπία.
Η τεχνολογική αδυναμία των ΗΠΑ
Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι το επείγον μήνυμα της Centcom προς τις δυνάμεις του στον Περσικό Κόλπο, με το οποίο φέρεται να προειδοποιεί για τη χρήση του Chrome browser και των διαφημιστικών αναγνωριστικών.
Η προειδοποίηση αυτή δείχνει μια αθέατη αλλά κρίσιμη πτυχή του σύγχρονου πολέμου: τα εμπορικά δεδομένα GPS και οι ψηφιακές πλατφόρμες μπορούν να μετατραπούν σε εργαλεία εντοπισμού στρατιωτικών δυνάμεων.
Το γεγονός ότι αμερικανικές στρατιωτικές μονάδες μπορεί να εντοπίζονται μέσω εμπορικών δεδομένων, τα οποία παράγονται από καθημερινές τεχνολογικές εφαρμογές, αποτελεί τεράστια αδυναμία για μια υπερδύναμη που προβάλλει την τεχνολογική της υπεροχή.
Η ειρωνεία είναι εμφανής: οι ίδιες οι αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες, χωρίς απαραίτητα να το επιδιώκουν, δημιουργούν ρωγμές στο στρατιωτικό απόρρητο των ΗΠΑ.
Αυτό δείχνει ότι ο πόλεμος δεν διεξάγεται πλέον μόνο με πυραύλους, drones και μαχητικά αεροσκάφη.
Διεξάγεται και με δεδομένα, σήματα, εμπορικές εφαρμογές, διαφημιστικά IDs και ψηφιακά ίχνη.
Σε αυτό το νέο πεδίο, η αμερικανική στρατιωτική μηχανή εμφανίζεται λιγότερο άτρωτη απ’ όσο ισχυρίζεται.
Η σκιά των Στενών του Hormuz
Οι αναφορές για πυρά του ιρανικού ναυτικού εναντίον τεσσάρων σκαφών κοντά στα Στενά του Hormuz, τα οποία φέρονται να επιχείρησαν να περάσουν χωρίς συντονισμό, εντάσσονται στην ίδια στρατηγική εικόνα.
Το Ιράν στέλνει μήνυμα ότι τα Στενά του Hormuz δεν είναι ουδέτερος διάδρομος που μπορούν να χρησιμοποιούν οι αντίπαλοί του κατά βούληση, ενώ ταυτόχρονα απειλούν την εθνική του ασφάλεια.
Το Middle East Spectator μετέδωσε πληροφορίες ότι το Ιράν ενδέχεται να εκτόξευσε έναν ή περισσότερους αντιπλοϊκούς πυραύλους εναντίον αμερικανικών πολεμικών πλοίων στην περιοχή.
Η πληροφορία δεν έχει επιβεβαιωθεί, όμως ακόμη και η κυκλοφορία της δείχνει το κλίμα έντασης που επικρατεί.
Οι ήχοι εκρήξεων και ανταλλαγής πυρών στη θάλασσα επιβεβαιώνουν ότι η περιοχή βρίσκεται ένα βήμα πριν από ευρύτερη στρατιωτική ανάφλεξη.
Τα Στενά του Hormuz είναι ένα από τα πιο κρίσιμα γεωστρατηγικά σημεία του πλανήτη.
Από εκεί περνά τεράστιο μέρος της παγκόσμιας ενεργειακής ροής.
Η Τεχεράνη γνωρίζει ότι δεν χρειάζεται να επιδιώξει γενικευμένο πόλεμο για να επιβάλει κόστος στους αντιπάλους της.
Αρκεί να καταστήσει σαφές ότι κάθε επιθετική ενέργεια των ΗΠΑ και του Ισραήλ μπορεί να έχει συνέπειες όχι μόνο στρατιωτικές, αλλά και οικονομικές, ενεργειακές και παγκόσμιες.
Το μήνυμα της ιρανικής αντιαεροπορικής άμυνας
Ιδιαίτερο βάρος έχουν οι ανεπίσημες αναφορές περί κατάρριψης αμερικανικού MQ-9 drone κοντά στα Στενά του Hormuz, πιθανώς κοντά στο νησί Qeshm, με τη χρήση νέου αντιαεροπορικού συστήματος που φέρεται να ονομάζεται Arash Kamangir.
Αν οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιωθούν, θα πρόκειται για σημαντική εξέλιξη, καθώς το MQ-9 αποτελεί ένα από τα πιο προηγμένα αμερικανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Οι ίδιες αναφορές υποστηρίζουν ότι το σύστημα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε επιχειρησιακές συνθήκες και ότι διαθέτει δυνατότητα εντοπισμού στόχων χαμηλής παρατηρησιμότητας.
Αν και δεν έχουν δημοσιοποιηθεί ανεξάρτητα τεχνικά στοιχεία, η πολιτική και στρατιωτική σημασία της πληροφορίας είναι σαφής: το Ιράν θέλει να δείξει ότι διαθέτει εγχώριες δυνατότητες αποτροπής που μπορούν να περιορίσουν την αεροπορική και τεχνολογική υπεροχή των ΗΠΑ.
Η διαρκής ενεργοποίηση των αμυντικών συστημάτων σε Minab, Jam, Bushehr και Hormozgan δείχνει ότι το Ιράν βρίσκεται σε πλήρη επιχειρησιακή εγρήγορση.
Οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις δεν λειτουργούν απλώς αντιδραστικά.
Δείχνουν ότι έχουν χαρτογραφήσει απειλές, έχουν καθορίσει κανόνες εμπλοκής και είναι έτοιμες να απαντήσουν σε παραβιάσεις.
Το Ιράν απαντά μετά τις επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, νωρίτερα είχε προηγηθεί επιθετική ενέργεια των ΗΠΑ και του Ισραήλ, με στόχο ιρανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Μετά από αυτή την επίθεση, οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις φέρονται να στόχευσαν ανατολική περιοχή του Bandar Abbas, η οποία αναφέρεται ως βάση προέλευσης της επιθετικής ενέργειας.
Εδώ βρίσκεται η ουσία της σύγκρουσης.
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εμφανίζουν συνήθως τις δικές τους επιθέσεις ως «προληπτικές», «αμυντικές» ή «περιορισμένες», ενώ κάθε ιρανική απάντηση παρουσιάζεται ως κλιμάκωση.
Πρόκειται για την κλασική αντιστροφή της πραγματικότητας: ο επιτιθέμενος ζητά από το θύμα να μην αντιδράσει.
Το Ιράν, όμως, δεν φαίνεται πλέον διατεθειμένο να αποδεχθεί αυτό το πλαίσιο.
Η Τεχεράνη επιδιώκει να επιβάλει την αρχή της αμοιβαιότητας: κάθε πλήγμα θα απαντάται, κάθε παραβίαση θα έχει κόστος, κάθε στρατιωτική πίεση θα δημιουργεί αντίμετρα.
Το Ιράν ξεκαθαρίζει: Δεν θα μεταφέρουμε σε καμία χώρα το εμπλουτισμένο ουράνιο
Ο επικεφαλής της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας του ιρανικού κοινοβουλίου, Ebrahim Azizi, ξεκαθάρισε ότι η Τεχεράνη «δεν έχει καμία πρόθεση να μεταφέρει το εμπλουτισμένο ουράνιό της σε τρίτες χώρες».
Η δήλωση αγγίζει ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα των συνομιλιών.
Σύμφωνα με πληροφορίες από διπλωματικές πηγές και διεθνή μέσα, η τύχη των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου αποτελεί βασική απαίτηση της Ουάσιγκτον στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Ιρανικές πηγές επιμένουν ότι δεν έχει υπάρξει καμία συμφωνία για απομάκρυνση ή παράδοση των αποθεμάτων στο εξωτερικό, υποστηρίζοντας πως το ζήτημα θα συζητηθεί μόνο στο πλαίσιο μιας τελικής και συνολικής συμφωνίας.
IRGC: 24 εμπορικά πλοία διέσχισαν τα Στενά του Hormuz υπό την προστασία του Ιράν
Το Πολεμικό Ναυτικό των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC Navy) ανακοίνωσε στις 29/5/2026 ότι κατά τη διάρκεια της νύχτας 24 πλοία, μεταξύ των οποίων πετρελαιοφόρα, μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και άλλα εμπορικά σκάφη, διέσχισαν με ασφάλεια τα Στενά του Hormuz.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η διέλευση πραγματοποιήθηκε κατόπιν αδειοδότησης και υπό τον συντονισμό και την προστασία των IRGC που διατηρούν αυξημένη παρουσία στην περιοχή.
Η ιρανική πλευρά τόνισε ότι ο έλεγχος των Στενών του Hormuz πραγματοποιείται με «έξυπνο και αποφασιστικό τρόπο», υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια θα αντιμετωπιστεί με «συντριπτικά πλήγματα».
J.D.Vance (Αντιπρόεδρος ΗΠΑ): Παραμένει σε ισχύ η εκεχειρία με το Ιράν, παρά τις εντάσεις
Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος J.D. Vance δήλωσε ότι η εκεχειρία με το Ιράν παραμένει σε μεγάλο βαθμό σε ισχύ, παρά τις επιμέρους εντάσεις που καταγράφονται στο πεδίο.
Όπως ανέφερε, αν συγκριθεί η σημερινή κατάσταση με εκείνη πριν από πέντε ή έξι εβδομάδες, είναι «αρκετά εμφανές» ότι η εκεχειρία τηρείται σε σημαντικό βαθμό.
Ο Vance παραδέχθηκε ότι σε τέτοιες περιόδους μπορεί να σημειώνονται μικρές και διάσπαρτες εντάσεις, τονίζοντας πως οι εκεχειρίες είναι συχνά περίπλοκες και χαοτικές.
Η διπλωματία των πυραύλων και η κατάρρευση της αμερικανικής αλαζονείας – Ο Trump χρειάζεται χρόνο μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές 3/11
Η φράση του Mohammad Bagher Ghalibaf ότι «η νίκη ανήκει σε αυτόν που προετοιμάζεται καλύτερα για τον πόλεμο της επόμενης ημέρας» αποτυπώνει τη στρατηγική λογική της Τεχεράνης.
Το Ιράν δεν περιορίζεται στην άμεση σύγκρουση.
Προετοιμάζεται για το πολιτικό, διπλωματικό και στρατιωτικό περιβάλλον που θα προκύψει μετά την κρίση.
Αν υπάρξει προσωρινή συμφωνία 30 ή 60 ημερών, όπως συζητείται, ορισμένοι μπορεί να θεωρήσουν ότι αυτή θα ευνοεί το Ιράν.
Όμως μια πιο ψύχραιμη ανάγνωση δείχνει ότι μια τέτοια συμφωνία θα μπορούσε να ωφελήσει περισσότερο τις ΗΠΑ, και ειδικά τον Donald Trump.
Ο Αμερικανός πρόεδρος χρειάζεται χρόνο.
Χρειάζεται αποκλιμάκωση.
Χρειάζεται να σταθεροποιήσει το εσωτερικό πολιτικό μέτωπο.
Η συνέχιση του πολέμου με το Ιράν έχει αρχίσει να δημιουργεί σοβαρές ρωγμές στο εσωτερικό του κινήματος MAGA.
Ο Thomas Massie, Ρεπουμπλικανός βουλευτής και πρώην σύμμαχος του Donald Trump, έχει αποστασιοποιηθεί από τον Λευκό Οίκο, εκφράζοντας ανοιχτά την αντίθεσή του στην πολεμική πολιτική, ιδιαίτερα απέναντι στο Ιράν. Δεν είναι μόνος.
Πρόσωπα όπως ο Tucker Carlson, ο Joe Kent και η Marjorie Taylor Greene έχουν επίσης εκφράσει έντονη δυσφορία απέναντι στη γραμμή στρατιωτικής εμπλοκής.
Αυτό είναι πολιτικά εκρηκτικό για τον Donald Trump.
Η βάση του MAGA δεν δημιουργήθηκε για να υποστηρίζει ατελείωτους πολέμους στη Μέση Ανατολή.
Αντίθετα, μεγάλο μέρος της οικοδομήθηκε πάνω στην υπόσχεση απομάκρυνσης των ΗΠΑ από τέτοιες συγκρούσεις.
Ένας πόλεμος με το Ιράν μπορεί να αποδειχθεί.
Thomas Massie
Το εκλογικό άγχος του Donald Trump
Η προοπτική των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ καθιστά την κατάσταση ακόμη πιο σύνθετη.
Για τον Donald Trump, μια ήττα θα μπορούσε να σημαίνει απώλεια της εύθραυστης πλειοψηφίας των Ρεπουμπλικάνων στο Κογκρέσο και στη Γερουσία.
Αυτό θα περιόριζε δραματικά την ικανότητά του να κινείται μονομερώς, ιδιαίτερα σε ζητήματα πολέμου και εξωτερικής πολιτικής.
Υπό αυτό το πρίσμα, μια ταχεία προσωρινή συμφωνία με το Ιράν θα μπορούσε να εξυπηρετεί τις ανάγκες της Ουάσιγκτον.
Ο Donald Trump θα μπορούσε να εμφανίσει την αποκλιμάκωση ως επιτυχία, να καθησυχάσει την αντιπολεμική πτέρυγα της βάσης του και να αποφύγει την περαιτέρω διάσπαση των Ρεπουμπλικάνων.
Με άλλα λόγια, μια προσωρινή συμφωνία δεν θα ήταν απαραίτητα ένδειξη αμερικανικής γενναιοδωρίας ή διπλωματικής σοφίας.
Θα ήταν ένδειξη ανάγκης.
Αν ο Donald Trump καταφέρει να κερδίσει χρόνο, μπορεί στη συνέχεια να επανέλθει με νέα πίεση κατά του Ιράν, εφόσον το εσωτερικό πολιτικό κόστος μειωθεί.
Αν όμως οι Δημοκρατικοί κερδίσουν τις ενδιάμεσες εκλογές, τότε είναι πιθανό να επανέλθει το ζήτημα των προεδρικών πολεμικών εξουσιών.
Σε αυτή την περίπτωση, κάθε νέα στρατιωτική ενέργεια κατά του Ιράν θα μπορούσε να απαιτεί έγκριση από ένα εχθρικό προς τον Trump Κογκρέσο.
Αυτό εξηγεί γιατί η Ουάσιγκτον μπορεί να επιδιώκει τώρα μια προσωρινή ανάπαυλα.
Όχι επειδή εγκατέλειψε τους στόχους της.
Αλλά επειδή η πίεση του Ιράν, σε συνδυασμό με το εσωτερικό πολιτικό κόστος στις ΗΠΑ, καθιστά τη συνέχιση της σύγκρουσης επικίνδυνη για τον ίδιο τον Donald Trump.
Το Ισραήλ ως επιταχυντής της κρίσης
Το Ισραήλ, από την πλευρά του, συνεχίζει να λειτουργεί ως ο βασικός επιταχυντής της σύγκρουσης.
Η στρατηγική του βασίζεται στην προσπάθεια να σύρει τις ΗΠΑ σε πλήρη αντιπαράθεση με το Ιράν, γνωρίζοντας ότι μόνο του δεν μπορεί να διαχειριστεί το εύρος μιας τέτοιας σύγκρουσης.
Για το Ισραήλ, κάθε αποκλιμάκωση είναι ήττα, διότι μειώνει τη δυνατότητά του να διατηρεί την περιοχή σε κατάσταση μόνιμης πολεμικής έντασης.
Ωστόσο, η σημερινή πραγματικότητα είναι διαφορετική από το παρελθόν.
Το Ιράν έχει αναπτύξει δίκτυο πυραυλικών, ναυτικών, αντιαεροπορικών και ασύμμετρων δυνατοτήτων που καθιστούν το κόστος μιας ευρείας σύγκρουσης εξαιρετικά υψηλό.
Το Ισραήλ μπορεί να επιδιώκει πλήγματα, αλλά δεν μπορεί να ελέγξει την αλυσιδωτή αντίδραση που θα προκαλέσει μια γενικευμένη ανάφλεξη.
Η Ουάσιγκτον το γνωρίζει αυτό.
Γι’ αυτό και, παρά τη ρητορική ισχύος, στέλνει προειδοποιήσεις στις δυνάμεις της, αρνείται περιστατικά, επιχειρεί να ελέγξει την πληροφόρηση και αναζητά ενδιάμεσες λύσεις.
Η αμερικανική υπερδύναμη δεν εμφανίζεται άνετη.
Εμφανίζεται νευρική.
Η νέα ισορροπία
Η κρίση στον Περσικό Κόλπο δείχνει ότι η εποχή της μονομερούς αμερικανικής επιβολής έχει υποχωρήσει.
Το Ιράν δεν είναι Ιράκ του 2003, ούτε Συρία σε κατάσταση πλήρους αποδιάρθρωσης.
Είναι κράτος με στρατηγικό βάθος, βιομηχανικές δυνατότητες, πυραυλικό οπλοστάσιο, περιφερειακές συμμαχίες και υψηλή αντοχή στις πιέσεις.
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ μπορούν ακόμη να προκαλέσουν τεράστιες ζημιές.
Δεν μπορούν όμως να εγγυηθούν ότι δεν θα πληρώσουν αντίστοιχο κόστος.
Αυτή είναι η ουσία της αποτροπής.
Και αυτή είναι η πραγματική νίκη του Ιράν: όχι ότι επιδιώκει πόλεμο, αλλά ότι έχει καταστήσει τον πόλεμο πολύ ακριβό για τους αντιπάλους του.
Η Τεχεράνη δείχνει πως η διπλωματία χωρίς ισχύ είναι παγίδα, ενώ η ισχύς χωρίς στρατηγική είναι τυχοδιωκτισμός.
Το Ιράν επιχειρεί να συνδυάσει και τα δύο: στρατιωτική αποτροπή και διαπραγματευτική ψυχραιμία.
Αν υπάρξει συμφωνία, θα είναι επειδή οι αντίπαλοί του αναγκάστηκαν να υπολογίσουν το κόστος.
Αν υπάρξει νέα σύγκρουση, θα είναι επειδή οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επέλεξαν ξανά την αλαζονεία αντί της πραγματικότητας.
Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα έχει σταλεί.
Το Ιράν δεν θα δεχθεί να διαπραγματεύεται υπό απειλή, δεν θα εμπιστευθεί ξανά κενές εγγυήσεις και δεν θα παραμείνει σιωπηλό απέναντι σε επιθέσεις.
Η επόμενη ημέρα στον Περσικό Κόλπο δεν θα καθοριστεί μόνο από τα αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ ή τις επιθυμίες του Ισραήλ.
Θα καθοριστεί και από την ικανότητα του Ιράν να επιβάλλει κόστος, να αντέχει πίεση και να μετατρέπει την άμυνα σε στρατηγικό πλεονέκτημα.
Και αυτό ακριβώς είναι που τρομάζει την Ουάσιγκτον και το Tel Aviv.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών